Άντε, θα εκφραστώ. :P

Το χαμόγελό σου είναι ίσως η αιτία που θα πρέπει

να αθετήσω εκείνη την υπόσχεση...

Και φταίει η αναμονή για περισσότερα που δε βγάζω τις αλήθειες.

Περισσότερες στιγμές μαζί με τη φωνή σου.

Έρχεται αινιγματική μέσα απ' τη γραμμή, ωστόσο παραμένει ακέραια.

Είναι γιατί είσαι αληθινός.

Ονειρεύεσαι, αγαπάς την τέχνη, τα παιδιά (πιο πολύ απ' ό,τι εγώ ίσως)...
Αγωνίζεσαι και σε θαυμάζω γι' αυτό. Για πολλά σε θαυμάζω.

Κι όταν γελάς, οτιδήποτε άλλο στο σύμπαν είναι το τίποτα.

Δεν ξέρω αν είσαι έρωτας, έπαψα να βάζω ετικέτες σε όλα.

Σε προ(σ)καλώ να βάλεις εσύ.

Ήρθε απροειδοποίητα ένα αδιέξοδο.

Ή σε έχω υπό όρους συνθηκών ή σε χάνω.

Και είσαι 3 ώρες μακριά. 3 ώρες πριν ή πιο μετά;

Κάτω απ' την υπενθύμιση της ύπαρξής μου, ζητείται η "παρουσία" σου.

Όχι απαραιτήτως ή επειγόντως ερωτική.

Κι όσο κι αν φοβάμαι να σου πω "μη χάνεσαι", θα το κάνω.

Λατρεύω να υπερβαίνω τον εαυτό μου όταν πρόκειται για άτομα που αξίζουν.

Αν όμως θες τελικά να χαθείς, καλύτερα να γίνει τώρα.

(ξέρω, δεν είναι κανένα μεγάλο κείμενο...)