(^^ούτε τότε μην παραιτηθείτε βασικά...)
Ζούμε περιμένοντας να ζήσουμε κι έτσι ξεχνάμε πως όσο περιμένουμε, ΔΕ ζούμε.
Ζούμε περιμένοντας να ζήσουμε κι έτσι ξεχνάμε πως όσο περιμένουμε, ΔΕ ζούμε.
Κι εγώ ακόμη φτιάχνω ένα όνειρο για το μέλλον, για μέρες που μετράω και δεν έρχονται.
Και χτίζω κι άλλα όνειρα πάνω σ' αυτό. Εικόνες που με μεθάνε και δημιουργούν ψευδαίσθηση πως ήδη τις αγγίζω.
Μιλάω γι' αυτά που χαιρετάνε χαιρέκακα γιατί δε θα 'ρθουν.
Γι' αυτά που δε θα πω και δε θ' ακούσει κανείς...ή δε θα θελήσει ν' ακούσει κι έτσι θα χαντακωθούν.
Γι' αυτά που δε θα γίνω όσο κι αν προσπαθώ ν' αποδείξω στο μυαλό μου ότι μπορώ.
Για στιγμές και για λόγια που δεν προορίζονται για μένα. Μένει απλώς να το πάρω απόφαση.
Άλλο αν δε θέλω...
Κυρίως, περιμένω ένα αληθινό γεγονός να διαψεύσει αυτές τις πεποιθήσεις.
Μετά θα πέσει πολύ γέλιο. Θα φτιάξω άλλον κόσμο, πιο αισιόδοξο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου