Μεσ' απο την ποιηση


Ο προορισμός δεν είναι πάντα το μέρος που κατευθύνεσαι. Μερικές φορές είναι και το μέρος που καταλήγεις. (: -s1ngles

Αν τη μοίρα μου δεν την καθόριζε το σώμα
ελεύθερη θα προσκαλούσα κι άλλους

να εξαφανίσουμε αποστάσεις
να στύψουμε όνειρα δήθεν άπιαστα
να διαψεύσουμε τα αίτια της μιζέριας των ανθρώπων. -M.K.

Στη ζωή ποτέ δεν ξέρεις.
Συμβαίνει
ακόμη και οι δύο
παράλληλες ευθείες κάπου να συναντηθούν.

Το να παρατάς κάτι δε σημαίνει πάντα ότι είσαι αδύναμος.
Κάποιες φορές σημαίνει πως είσαι αρκετά δυνατός για να το αφήσεις..
.

Εσύ επιλέγεις το μέγεθος της προσωπικής "συμφοράς" σου. -Ηρώ

Ουδέν κακόν αμιγές καλού. -Στωικοί φιλόσοφοι

You're probably right. Maybe I should run. But I'd rather be running towards somebody than running away. -Izzie Stevens

Παρασκευή 25 Ιουνίου 2010

Smile please!

Λοιπόν, έβγαλα κάποια συμπεράσματα. :P
Πρώτον, όταν έχεις υπέροχους φίλους, δε σε απασχολεί και τόσο το ερωτικό θέμα, εφόσον σε κάνουν να περνάς ωραία και σου ανεβάζουν την αυτοπεποίθηση με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο.
Δεύτερον, ΔΕ θα ξαναπώ ότι δεν έχω τίποτα ερωτεύσιμο/γοητευτικό/ωραίο. Όλο και κάτι θα υπάρχει...τελικά υπάρχει. xD Κι εξάλλου όσο ζούμε προσπαθούμε να βελτιωθούμε!
Έλα λίγη αισιοδοξία σας παρακαλώωω! Είναι και καλοκαίρι! xD

Εμ, τι άλλο; Α, ναι. La vita è bella!! :) Και δεν αξίζει να τη χαραμίζουμε σε χαμένες υποθέσεις. Κάτι φεύγει, κάτι έρχεται κι αυτό είναι που αποτρέπει την πλήξη. Βέβαια, εγώ φημολογούμαι στο να λέω ότι η ζωή μου είναι τέρμα βαρετή, αλλά αυτό θ' αλλάξει, χα! Τίποτα να μη μας αφήνουμε να μας κρατάει πίσω για πολύ, γιατί δεν μπορούμε να προχωρήσουμε μετά. Μαθαίνουμε ό,τι μπορούμε από κάθε εμπειρία και πάμε στην επόμενη.


Ένα κλίμα ευφορίας με διακατέχει. :P Πού να συμμαζέψω και το δωμάτιό μου...!

Σάββατο 12 Ιουνίου 2010

Μιζερicious, αλλά όχι για πολύ.

Απωθημένο...η στυφάδα του ανεκπλήρωτου.
Όχι πίκρα. Στυφάδα μόνο.
Καταλαβαίνεις; Φεύγω απ' όλο αυτό.
Κι εσύ φεύγεις απ' το μυαλό μου.
Έβαλες "είναι περίπλοκο". Στα ανύπαρκτά μου αν αληθεύει.
Ειλικρινά σ'το λέω φίλε, δε θα σε κυνηγάω, ούτε καν νοητά.
Κατέληξα να γίνω των άκρων βέβαια.
Άλλοτε κλαίω με το παραμικρό
κι άλλοτε με αφήνει τρομερά απαθή ένας καυγάς.
Υπερευαισθησία-αναισθησία. Τρέλα.
Μίσησα εμένα την ίδια.
Έπεσα χαμηλά και είναι σα να μη διορθώνεται αυτό.
Θέλω να αλλάξω κάποια πράγματα σε 'μένα.
Την αυτοπεποίθησή μου κυρίως.
Μέχρι τότε θα χρειαστεί να απομονωθώ
από όλους κι από όλα...
Μόνο 5 άτομα θέλω να έχω κοντά μου αυτόν τον καιρό.
Και ξέρω ότι θα είναι.
Άλλωστε αυτοί μου στέκονταν πάντα πραγματικά.
Και πολλοί άλλοι (όχι όσο οι 5^ βέβαια), απλά τώρα θέλω λίγη ησυχία.
Τέλος ο μίζερος χειμώνας.
Επιδιόρθωση...αλλαγή.
Kαι μετά θα επανέλθω, καλύτερα από ποτέ ελπίζω.