Μας έχω φανταστεί σ' ένα βιβλίο
Εγώ πάνω σε γκρι άλογο με λεπτό ξίφος κι εσύ με τόξο και φαρέτρα πάνω σε μια μεγάλη καφέ αρκούδα να πολεμάμε μαζί το κακό.
Κι επειδή το έχω διαβάσει το βιβλίο, spoiler alert: νικάμε.

Σε κάθε τι κόκκινο και πορτοκαλί
σε εντοπίζω.
Η Σκωτσέζα πολεμίστρια
Η Βαλκυρία
με το δριμύ βλέμμα
Η θεά Άρτεμις
μέσα στα λευκά

Παντού έρχεσαι απρόσκλητη
κι εγώ δεν έχω άλλες μπύρες,
ούτε κάτι για να ταΐσω την αρκούδα σου.

edit 2 Σεπτεμβρίου: θα μπορούσα όμως να στήσω μια σκηνή δίπλα σ' ένα ποτάμι με σολωμούς και να ζω εκεί.

Ω Θεέ μου

"Σκέφτομαι" (αισθάνομαι) συνεχώς...εσένα.
Είμαι συνεχώς σ' εσένα.
Και στριφογυρίζω. Κι όλα γύρω μου.
Μπορώ να πω το "για πάντα", ενώ δεν σε ξέρω.

Πόσα φαντάζομαι..
Πώς θα 'ναι τα κόκκινα μαλλιά σου μέσα σε μπλεπράσινα νερά..
Τι προσήλωση είν' αυτή πάντα στο βλέμμα σου..
Πού αλλού θα σε δείξουν οι αυθαιρεσίες του μυαλού μου..

Δεν φτάνει ένας μεσαίος καμβάς να αντέξει αυτά που νιώθω να του αδειάσω.
Απ' όσα προέρχονται απ' την ανάγκη, είναι διαφορετικές οι ποιότητές τους.
Λέω πολλά για ποίημα.
Αλλά αλλάζω...
Και ζαλίζομαι, με τρόπο μαγικό.