Hello people!

   Χρόνια πολλά και υγιή σε όλους! Κρατάω τους τύπους κι εύχομαι γιατί κατά τ' άλλα δεν αντιλαμβάνομαι πλήρως τι γιορτάζουμε. Τα κατάφεραν τα παγκοσμιοποιημένα Χριστούγεννα (ευθύνομαι κι εγώ φυσικά). :) Ωστόσο προσαρμόστηκα σ' αυτά κι άσχημα δεν πέρασα ομολογουμένως. Δεν πήρα δώρα σε όλους, ούτε περίμενα να χαζοχαρώ από γεύματα και φώτα. Είναι τραγελαφικό αυτό που κάνουν οι άνθρωποι: Στολίζουν και στολίζονται για να χαρούν. Αλλιώς πάει, παίδες. Κι αυτό με την κατάθλιψη των εορτών πια δεν το καταλαβαίνω! Τι περιμένετε όλοι να συμβεί; Γιατί δεν το κυνηγήσατε όλη την υπόλοιπη χρονιά ή γιατί δεν ψάξατε να το βρείτε τελοσπάντων; Είχα κι εγώ για λίγο αυτό το συναίσθημα, δεν το κρύβω. Καλά είναι, όμως, να πρυτανεύει η λογική. Είναι απλά λίγες πιο ελεύθερες μέρες.
   Πέρασα ωραία, λοιπόν, γιατί είδα πάλι την παρέα μου και βγήκα έξω να ξεσκάσω. Πήρα αέρα στους δρόμους του χωριού, είδα τον κολλητό και περάσαμε λίγο χρόνο μαζί - το αγαπάω το χαμένο! Ευχήθηκα στον πατέρα μου και ήταν ωραία, ακόμα κι αν είμαστε αποξενωμένοι. Βέβαια, όσο μιλούσαμε ήταν παρούσα η μάνα μου, με το δυσαρεστημένο ύφος της. Δεν την αδικώ, έγιναν πολλά. Η ίδια όμως τον κάλεσε να φάμε μαζί...αποφάσισε κυρά μου! Την κοιτούσα με αυτό το θυμωμένο βλέμμα για να υποκριθεί -έστω- για λίγη ώρα, μπας και κατέβει το φαγητό στο στομάχι... Το απόγευμα πήρε τηλέφωνο ο Θανάσης, δεν το περίμενα και ξέρω, είμαι ηλίθια. :Ρ Προτιμώ όμως να διαψεύδομαι συνεχώς από το να περιμένω πράγματα που ίσως δε συμβούν ποτέ. Ήταν καλός... του αρέσει ο χαρακτήρας μου και δεν έχει πρόβλημα να το εκδηλώσει, προς το παρόν βέβαια και σε φιλικό επίπεδο. Αργότερα ήρθε και η Μάργκαρετ και τα είπαμε για αρκετή ώρα μέχρι να πάμε σε σπίτι κοινής φίλης που γιόρταζε. Είπαμε πολλά.* Δε συζητάμε για όλα, είμαστε διαφορετικές. Υπήρξε, όμως, εξαρχής αρκετή χημεία για να δέσουμε. Αργότερα μας έδεσαν κι άλλα...
   Αν έκανα έναν απολογισμό για το 2010, θα έλεγα ότι ήταν μια από τις καλύτερες χρονιές, ίσως και η καλύτερη. Πέρασα από πολλά στάδια όσο ήμουν ερωτευμένη και μέσα από αυτά έμαθα πολλά ώστε να μην την ξαναπατήσω τις επόμενες φορές. Γνώρισα 2 πολύ σημαντικούς για τη ζωή μου ανθρώπους (Anastasie & Alexander), οι οποίοι με ακούνε, με στηρίζουν, με κάνουν να πεθαίνω στο γέλιο, με κάνουν να βλέπω τη ζωή αλλιώς (διαφορετικά από το πρίσμα του καθενός), με άλλαξαν προς το καλύτερο, μου ανεβάζουν το ηθικό, μου δίνουν την ευκαιρία να νιώσω άνθρωπος ακούγοντας και στηρίζοντάς τους κι εγώ (όσο με κόβει). Σίγουρα πάντως, χωρίς τον έναν όλα θα ήταν χειρότερα τώρα και δεν υπερβάλλω. Δέθηκα και με άλλους ανθρώπους από το ίντερνετ <3, πράγμα που μετράει για μένα, όσο χαζό ή ασήμαντο κι αν ακούγεται. Με άκουγαν κι εκείνοι και με έκαναν να προβληματιστώ για πολλά. Ελπίζω να τους προσέφερα κι εγώ τίποτα. :Ρ Πέρασα ένα πολύ ωραίο καλοκαίρι και ξεκίνησα μια καλύτερη χρονιά στη σχολή απ' ό,τι περυσι. Τι άλλο...; Α ναι, γνώρισα τον Αθανάσιοοο! Αυτός ο άνθρωπος με έκανε να νιώθω πολύ διαφορετικά, πολύ όμορφα. Κι ό,τι πίστευα γι' αυτόν, επιβεβαιώθηκε με το παραπάνω όταν τον γνώρισα κι από κοντά. Τα πράγματα είναι ρευστά βέβαια, αλλά όσα έγιναν μέχρι τώρα δεν αλλάζουν.
   Δεν είναι καμιά έντονη ζωή, αλλά ίσως την προτιμώ έτσι. Ναι, είμαι καταβολεμένη, αλλά θα επαναστατήσω κατά του εαυτού μου όταν εγώ είμαι έτοιμη. Γιατί όλα όσα έχω, μόλις τώρα τα απέκτησα και δε διατίθεμαι να τα χάσω. Χρόνια πολλά και στον τρελό τον αδερφούλη σήμερα! <3


*στις 25/12 αυτά.

What the fuck?

   Είσαι πολύ παράξενος. Τη μια στιγμή με ακούς με ενδιαφέρον και κάποιο θαυμασμό, που στ' αλήθεια δείχνει ειλικρινής, και την άλλη αλλάζεις θέμα ή κοιτάς αλλού. Επεξεργαζόσουν κάθε τι που έλεγα με μια αμυδρή επιθετικότητα σχηματισμένη στα μάτια σου σήμερα (στυλ "τι εννοεί/υπονοεί;"). Θα μου πεις, κάτσε κορίτσι μου, 2 φορές συναντηθήκαμε μόνο. Κι εγώ θα σου πω ότι υπήρχε τεράστια διαφορά ανάμεσά τους. Φαίνεται ότι φέρεσαι διαφορετικά με άτομα που γνωρίζεις κάπως καλύτερα ε; Γαμώτο, δεν είχα κι ένα δικό μου άτομο εκεί να μου πει αν έχω δίκιο ή όλα ήταν ιδέα μου. 

   Οι αξίες σου είναι ίδιες, δεν ξέρω όμως για πόσο ακόμα θα τις έχεις ή για πόσο ακόμα θα θες να πορεύεσαι σύμφωνα μ' αυτές. Βλέπεις, έχεις ξεφύγει με άλλες ασχολίες και οι προτεραιότητές σου έχουν αλλάξει. Δεν το πιστεύω ότι εσύ περιστρέφεσαι γύρω από το "όσο το δυνατό περισσότερο κέρδος"! Και για να κερδίσεις κι από μένα, με προσεγγίζεις με διάφορους τρόπους και δια της πλαγίας οδού. Με ρωτάς αν κατάλαβα κάτι άλλο; Ότι θες να είμαστε φίλοι ίσως; Λέω εγώ τώρα... Με ρωτάς αν ένιωσα πράγματα για σένα; Καλά αυτό λογικό είναι να μην το ξέρεις, αλλά μην το αρνείσαι, ήθελες να με γοητεύσεις κι έκανες πολλά για να το πετύχεις.

   Δεν ξέρω ποια πιθανότητα είναι χειρότερη: Να άλλαξες απέναντί μου, να υποκρινόσουν ή να αλλοιώνεσαι; Γαμώτο, υποτίθεται ότι θες να είσαι ελεύθερος και αντισυμβατικός. Πώς θα το κάνεις όταν περιμένεις να καταρτιστείς πνευματικά από νεοεποχίτες; Αλλά φυσικά σ' έκαναν να πιστέψεις ότι μόνος σου καλλιεργείσαι και μάλιστα δωρεάν! Ουάου! Φταίω που ήμουν αφελής και ενθουσιώδης...για άλλη μια φορά. Φταίω που δε θέλω να ξεκόψω από σένα, έστω κι αν δε μας δένουν πολλά. Απλώς τα συναισθήματά μου είναι τόσο ανάμεικτα που δεν ξέρω τι είναι καλύτερο να γίνει. Θα δούμε... Σ' αρέσει και το τραγούδι μου...φυσικά!

Και τώρα γιατί έπρεπε να γίνουν αυτά;
Γιατί έπρεπε να ξενερώσω μ' αυτόν τον τρόπο;
Γιατί τώρα πρέπει να σε κρατήσω μακριά από τον συναισθηματικό μου εαυτό;

Αφού εσύ ήσουν(?)/είσαι(?) κάτι το σπάνιο...σαν την κρυμμένη -αλλά υπάρχουσα- ελπίδα της σύγχρονης εποχής.
Εύχομαι να με διαψεύσεις και να νιώσω πάλι ηλίθια που τα έγραψα αυτά. :Ρ



*Τραγικοποιώ και μεγαλοποιώ ίσως τα πράγματα γιατί είμαι έντονα φορτισμένη. Άλλωστε τότε συνηθίζω να γράφω εδώ...

Bye bye από τώρα (μάλλον).

 

   

   Φυσικά, αν δε μιλήσω εγώ, εσύ χάνεσαι. Δε χρειάζεται να ελπίζω πως θ' αλλάξει αυτό. Με το MSN ξεφορτώθηκες τα τηλεφωνήματα. Η οθόνη όμως είναι πολύ πιο απρόσωπη και αυτό εσύ το ξέρεις πολύ καλά, γλυκό μου αγόρι. Ίσως έγινα φορτική, βαρετή και με αποφεύγεις. :Ρ Συγγνώμη, δεν το ήθελα, αλλά  φαίνεται πως το κάνω αυτό με ανθρώπους που ξεχωρίζω και με ενθουσιάζουν.

   Μιλούσα πολύ; Μιλούσα συχνά; Ποιος ξέρει... Τώρα όμως, μην ανησυχείς, θα δείχνω μόνο "εκτός σύνδεσης" και δε θα ξαναπάρω τηλέφωνο. Κάποια στιγμή μού κόβει και αποχωρώ. Δε ρισκάρω, ξέρω ότι δε θα εμφανιστείς. Δεν πειράζει, ήταν υπέροχο όσο κράτησε. (: Συζητούσαμε ωραία, έτσι; Σου αρέσει που ακούμε ίδια μουσική. Προφανώς μόνο αυτό σ' αρέσει σε μένα και δεν εκπλήσσομαι, ούτε περίμενα κάτι άλλο (όχι από σένα). Ok, έδειξες να σου αρέσει και ο τρόπος που μιλάω/σκέφτομαι. Γενικώς είπες ωραία πράγματα για μένα σε τρεις -απ' όσο ξέρω- ανθρώπους...και σε μένα ακόμα, αλλά δεν αρκεί μόνο αυτό.

   Όταν όντως συμπαθείς κάποιον, δεν εξαφανίζεσαι. Πόσο μάλλον όταν του λες ότι είναι κοντινός σου άνθρωπος - αχ, κουβέντα μεγάλη ξεστόμισες κούκλε. :/ Γι' αυτό, ας μαζέψω τουλάχιστον εγώ τις όποιες μεγάλες -μεγαλύτερες- κουβέντες σκόπευα να σου πω... Είπαμε, καλύτερα να τελειώνουμε τώρα, νωρίς. Εσύ κοίτα να είσαι ευτυχισμένος, να προσέχεις τον εαυτό σου και να χαμογελάς γιατί γίνεσαι πανέμορφος. Σ' ευχαριστώ για όλα τα τραγούδια που μου έστελνες. Το ξαναλέω, είσαι σπάνιος και η κοπέλα που θα ερωτευτείς πολύ τυχερή. (:

                                                                  

                                                              ~~~*~~~

Remember me, special dreams. Ha!

Λίγα λόγια για σήμερα.

   

Λοιπον, η σημερινή μέρα έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια των ΑμεΑ. Να μας χαιρόμαστε λοιπόν. Κι ερωτώ, μόνο αυτή η μέρα θα υπενθυμίζονται τα βασικά και δεδομένα περί αποδοχής (για όνομα, ακόμα στην αποδοχή είμαστε;) και αξιοπρεπούς ζωής των ατόμων αυτών; Μόνο κάθε 3/12 θα ακούμε ωραία κι ενθαρρυντικά λόγια σε μεγάλες αίθουσες, στις οποίες προσκαλούνται οι άχρηστοι "σωτήρες" μας;

   Παιδιά (ναι, σε σας τους σωτήρες μιλάω!), τα πράγματα είναι απλά και σε μια ευρωπαϊκή χώρα (αν και θα προτιμούσα να πω "χώρα του πολιτισμού και της παιδείας") δε νοείται να μη διευθετούνται. Κάντε επιτέλους προσπελάσιμους τους δημόσιους χώρους και τα καταστήματα, και επιβάλλετε πρόστιμα στις παραβάσεις. Στελεχώστε επαρκώς τα ειδικά σχολεία με καταρτισμένους και εξειδικευμένους εκπαιδευτικούς. Δημόσια και δωρεάν Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια, Ειδική Αγωγή... Παρέχετε ισότιμη εργασία και ασφαλιστικά δικαιώματα!

   Αλλά τι λέω, εδώ έχετε κάνει περικοπές στα ειδικά επιδόματα, όπως και σε όλους τους κρατικούς μισθούς... εδώ "επτωχεύσαμεν" και σε λίγα χρόνια θα πούμε το ψωμί "ψωμάκι", κι εγώ σκέφτομαι πολυτέλειες ε; Καλά λέω ότι αυτή η χώρα είναι φτιαγμένη μόνο για σωματικά υγιείς από ψυχικά αρρώστους -πλέον- ανθρώπους(?). Να σας χαιρόμαστε κι εσάς λοιπόν. Μπορεί τώρα να γράφω σε έναν αφανή ιστότοπο, σε λίγα χρόνια όμως θα συμμετέχω ενεργά όπου μπορώ, για να μη σας αφήσω σε χλωρό κλαρί...γιατί "συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε" και στο σπίτι δε θα με κλείσετε.