Hello people!

   Χρόνια πολλά και υγιή σε όλους! Κρατάω τους τύπους κι εύχομαι γιατί κατά τ' άλλα δεν αντιλαμβάνομαι πλήρως τι γιορτάζουμε. Τα κατάφεραν τα παγκοσμιοποιημένα Χριστούγεννα (ευθύνομαι κι εγώ φυσικά). :) Ωστόσο προσαρμόστηκα σ' αυτά κι άσχημα δεν πέρασα ομολογουμένως. Δεν πήρα δώρα σε όλους, ούτε περίμενα να χαζοχαρώ από γεύματα και φώτα. Είναι τραγελαφικό αυτό που κάνουν οι άνθρωποι: Στολίζουν και στολίζονται για να χαρούν. Αλλιώς πάει, παίδες. Κι αυτό με την κατάθλιψη των εορτών πια δεν το καταλαβαίνω! Τι περιμένετε όλοι να συμβεί; Γιατί δεν το κυνηγήσατε όλη την υπόλοιπη χρονιά ή γιατί δεν ψάξατε να το βρείτε τελοσπάντων; Είχα κι εγώ για λίγο αυτό το συναίσθημα, δεν το κρύβω. Καλά είναι, όμως, να πρυτανεύει η λογική. Είναι απλά λίγες πιο ελεύθερες μέρες.
   Πέρασα ωραία, λοιπόν, γιατί είδα πάλι την παρέα μου και βγήκα έξω να ξεσκάσω. Πήρα αέρα στους δρόμους του χωριού, είδα τον κολλητό και περάσαμε λίγο χρόνο μαζί - το αγαπάω το χαμένο! Ευχήθηκα στον πατέρα μου και ήταν ωραία, ακόμα κι αν είμαστε αποξενωμένοι. Βέβαια, όσο μιλούσαμε ήταν παρούσα η μάνα μου, με το δυσαρεστημένο ύφος της. Δεν την αδικώ, έγιναν πολλά. Η ίδια όμως τον κάλεσε να φάμε μαζί...αποφάσισε κυρά μου! Την κοιτούσα με αυτό το θυμωμένο βλέμμα για να υποκριθεί -έστω- για λίγη ώρα, μπας και κατέβει το φαγητό στο στομάχι... Το απόγευμα πήρε τηλέφωνο ο Θανάσης, δεν το περίμενα και ξέρω, είμαι ηλίθια. :Ρ Προτιμώ όμως να διαψεύδομαι συνεχώς από το να περιμένω πράγματα που ίσως δε συμβούν ποτέ. Ήταν καλός... του αρέσει ο χαρακτήρας μου και δεν έχει πρόβλημα να το εκδηλώσει, προς το παρόν βέβαια και σε φιλικό επίπεδο. Αργότερα ήρθε και η Μάργκαρετ και τα είπαμε για αρκετή ώρα μέχρι να πάμε σε σπίτι κοινής φίλης που γιόρταζε. Είπαμε πολλά.* Δε συζητάμε για όλα, είμαστε διαφορετικές. Υπήρξε, όμως, εξαρχής αρκετή χημεία για να δέσουμε. Αργότερα μας έδεσαν κι άλλα...
   Αν έκανα έναν απολογισμό για το 2010, θα έλεγα ότι ήταν μια από τις καλύτερες χρονιές, ίσως και η καλύτερη. Πέρασα από πολλά στάδια όσο ήμουν ερωτευμένη και μέσα από αυτά έμαθα πολλά ώστε να μην την ξαναπατήσω τις επόμενες φορές. Γνώρισα 2 πολύ σημαντικούς για τη ζωή μου ανθρώπους (Anastasie & Alexander), οι οποίοι με ακούνε, με στηρίζουν, με κάνουν να πεθαίνω στο γέλιο, με κάνουν να βλέπω τη ζωή αλλιώς (διαφορετικά από το πρίσμα του καθενός), με άλλαξαν προς το καλύτερο, μου ανεβάζουν το ηθικό, μου δίνουν την ευκαιρία να νιώσω άνθρωπος ακούγοντας και στηρίζοντάς τους κι εγώ (όσο με κόβει). Σίγουρα πάντως, χωρίς τον έναν όλα θα ήταν χειρότερα τώρα και δεν υπερβάλλω. Δέθηκα και με άλλους ανθρώπους από το ίντερνετ <3, πράγμα που μετράει για μένα, όσο χαζό ή ασήμαντο κι αν ακούγεται. Με άκουγαν κι εκείνοι και με έκαναν να προβληματιστώ για πολλά. Ελπίζω να τους προσέφερα κι εγώ τίποτα. :Ρ Πέρασα ένα πολύ ωραίο καλοκαίρι και ξεκίνησα μια καλύτερη χρονιά στη σχολή απ' ό,τι περυσι. Τι άλλο...; Α ναι, γνώρισα τον Αθανάσιοοο! Αυτός ο άνθρωπος με έκανε να νιώθω πολύ διαφορετικά, πολύ όμορφα. Κι ό,τι πίστευα γι' αυτόν, επιβεβαιώθηκε με το παραπάνω όταν τον γνώρισα κι από κοντά. Τα πράγματα είναι ρευστά βέβαια, αλλά όσα έγιναν μέχρι τώρα δεν αλλάζουν.
   Δεν είναι καμιά έντονη ζωή, αλλά ίσως την προτιμώ έτσι. Ναι, είμαι καταβολεμένη, αλλά θα επαναστατήσω κατά του εαυτού μου όταν εγώ είμαι έτοιμη. Γιατί όλα όσα έχω, μόλις τώρα τα απέκτησα και δε διατίθεμαι να τα χάσω. Χρόνια πολλά και στον τρελό τον αδερφούλη σήμερα! <3


*στις 25/12 αυτά.