What the fuck?

   Είσαι πολύ παράξενος. Τη μια στιγμή με ακούς με ενδιαφέρον και κάποιο θαυμασμό, που στ' αλήθεια δείχνει ειλικρινής, και την άλλη αλλάζεις θέμα ή κοιτάς αλλού. Επεξεργαζόσουν κάθε τι που έλεγα με μια αμυδρή επιθετικότητα σχηματισμένη στα μάτια σου σήμερα (στυλ "τι εννοεί/υπονοεί;"). Θα μου πεις, κάτσε κορίτσι μου, 2 φορές συναντηθήκαμε μόνο. Κι εγώ θα σου πω ότι υπήρχε τεράστια διαφορά ανάμεσά τους. Φαίνεται ότι φέρεσαι διαφορετικά με άτομα που γνωρίζεις κάπως καλύτερα ε; Γαμώτο, δεν είχα κι ένα δικό μου άτομο εκεί να μου πει αν έχω δίκιο ή όλα ήταν ιδέα μου. 

   Οι αξίες σου είναι ίδιες, δεν ξέρω όμως για πόσο ακόμα θα τις έχεις ή για πόσο ακόμα θα θες να πορεύεσαι σύμφωνα μ' αυτές. Βλέπεις, έχεις ξεφύγει με άλλες ασχολίες και οι προτεραιότητές σου έχουν αλλάξει. Δεν το πιστεύω ότι εσύ περιστρέφεσαι γύρω από το "όσο το δυνατό περισσότερο κέρδος"! Και για να κερδίσεις κι από μένα, με προσεγγίζεις με διάφορους τρόπους και δια της πλαγίας οδού. Με ρωτάς αν κατάλαβα κάτι άλλο; Ότι θες να είμαστε φίλοι ίσως; Λέω εγώ τώρα... Με ρωτάς αν ένιωσα πράγματα για σένα; Καλά αυτό λογικό είναι να μην το ξέρεις, αλλά μην το αρνείσαι, ήθελες να με γοητεύσεις κι έκανες πολλά για να το πετύχεις.

   Δεν ξέρω ποια πιθανότητα είναι χειρότερη: Να άλλαξες απέναντί μου, να υποκρινόσουν ή να αλλοιώνεσαι; Γαμώτο, υποτίθεται ότι θες να είσαι ελεύθερος και αντισυμβατικός. Πώς θα το κάνεις όταν περιμένεις να καταρτιστείς πνευματικά από νεοεποχίτες; Αλλά φυσικά σ' έκαναν να πιστέψεις ότι μόνος σου καλλιεργείσαι και μάλιστα δωρεάν! Ουάου! Φταίω που ήμουν αφελής και ενθουσιώδης...για άλλη μια φορά. Φταίω που δε θέλω να ξεκόψω από σένα, έστω κι αν δε μας δένουν πολλά. Απλώς τα συναισθήματά μου είναι τόσο ανάμεικτα που δεν ξέρω τι είναι καλύτερο να γίνει. Θα δούμε... Σ' αρέσει και το τραγούδι μου...φυσικά!

Και τώρα γιατί έπρεπε να γίνουν αυτά;
Γιατί έπρεπε να ξενερώσω μ' αυτόν τον τρόπο;
Γιατί τώρα πρέπει να σε κρατήσω μακριά από τον συναισθηματικό μου εαυτό;

Αφού εσύ ήσουν(?)/είσαι(?) κάτι το σπάνιο...σαν την κρυμμένη -αλλά υπάρχουσα- ελπίδα της σύγχρονης εποχής.
Εύχομαι να με διαψεύσεις και να νιώσω πάλι ηλίθια που τα έγραψα αυτά. :Ρ



*Τραγικοποιώ και μεγαλοποιώ ίσως τα πράγματα γιατί είμαι έντονα φορτισμένη. Άλλωστε τότε συνηθίζω να γράφω εδώ...