Είναι περασμένη η ώρα.
Θέλω να γράψω γιατί νιώθω μπερδεμένη, φορτισμένη.
Εδώ και κάποιες μέρες δεν μπορώ να βάλω σε σειρά τις σκέψεις μου.
Εδώ και κάποιες μέρες δεν μπορώ να βάλω σε σειρά τις σκέψεις μου.
Προς στιγμήν, έχω την ανάγκη να μαζέψω τα μαλλιά μου και να βγω στο μπαλκόνι γιατί η ζέστη είναι ανυπόφορη.
Βγαίνω και η δροσιά είναι απολαυστική - τα κουνούπια να μην υπήρχαν :@...
Όλοι οι ηλίθιοι με τα πειραγμένα μηχανάκια και τον πειραγμένο εγκέφαλο, έχουν σκάσει.
Κι έτσι απολαμβάνω και την ησυχία.
Ψάχνω τη Σελήνη και τον Αποσπερίτη.
Δεν είναι δύσκολο να τα βρεις. xD
Δεν είναι δύσκολο να τα βρεις. xD
Με γοητεύει πολύ αυτό το "άστρο". Είναι το πιο λαμπερό και προκλητικό αντικείμενο του ουρανού.
Σα να χαίρεται που είναι λαμπερό και μακριά από τη μιζέρια της γης.
Τι χαίρεσαι βρε; Πλανητάκος είσαι, κινούμενος σε μια τροχιά, όχι ελεύθερος ήλιος.
Μεγάλο θέμα η ελευθερία, ε;
Θα 'ταν σπουδαίο να ελευθερωνόμουν απ' αυτόν τον κόσμο.
Αλλά θα 'ταν πιο σπουδαίο να ελευθερωνόμουν από μένα την ίδια.
Από τα πάθη μου, τις αδυναμίες, τις πλασματικές ανάγκες και τα ανύπαρκτα προβλήματα.
Ίσως κάποτε μπορέσω να το κάνω...
Πάντως, για τον Picasso δε θα θα πονάω για πολύ.
Δεν είμαι άτομο που κλαίει για κάτι forever.
Και δε θα γίνω γι' αυτόν.
Μου 'φυγαν οι απορίες τύπου "τι να σκέφτεται;" και τα λοιπά.
Έμαθα ότι περνάει αρκετό χρόνο με την παρέα μου
και σκέφτηκα να χώνομαι κι εγώ και να λέω τίποτα μη-τρομακτικό και χαλαρό μπας και αποκατασταθεί η σχέση μας και γίνουμε όπως παλιά, αλλά δεν ξέρω.
Κάτσε, αυτός δε θα 'πρεπε να κάνει κάτι;
Και θα κάνει αν το δοκιμάσω;
Χμ...ίσως δεν πρέπει να το σκέφτομαι έτσι.
Αν "χωθώ" θα είναι γιατί είναι εκεί η παρέα μου, δεν κατάλαβα δηλαδή!
Κι άμα δε θες, κύριε, να το παίξουμε(έστω) φιλαράκια, ώρα σου καλή.
Εσύ χάνεις. Το πιστεύω αυτό.
Με βοήθησαν 3 άνθρωποι να το πιστέψω (Αναστασία, Μαργαρίτα, Θανάσης).
Ο καθένας με το δικό του τρόπο.
Με βοήθησαν 3 άνθρωποι να το πιστέψω (Αναστασία, Μαργαρίτα, Θανάσης).
Ο καθένας με το δικό του τρόπο.
Σοβαρά, δε με γνώρισες ποτέ, δε μας έκανες την τιμή. Ω!
Μην το παίζεις όμως "είμαι και γαμώ τους τύπους, για όσους καημένους δεν το ξέρουν".
Ίσως να με μάθεις "όταν τη μορφή σου θα ξεχνώ" που λέει και η Γλυκερία παρέα με τα Κίτρινα Ποδήλατα (http://www.youtube.com/watch?v=MYLN7dGIzrU),
αλλά, μάντεψε, απόψε δε φαντάζεις τόσο υπέροχος. Creepy!?
Έλα να ξεβολευόμαστε απ' το συννεφάκι σιγά σιγάαα!
ΥΓ: Θέλω διακοπές...ΤΩΡΑ! Θέλω θάλασσα, ηλιοθεραπεία, βιβλίο κάτω από ομπρέλα, Scrabble στο μπαλκόνι ενός ενοικιαζόμενου, ζωγραφική σε πέτρες, ηλιοβασιλέματα...! Ο.ο
5 σχόλια:
Ω,ναι!!!! επιτελους..!!!!ηταν καιρος..!!!!τελεια,ολα αρχιζουν να πηγαινουν ξανα καλα.!χαιρομαι πολυ,και με τον καιρο θ ειναι ολα ακομα ποιο ωραια..εγω φευγω για διακοπες,ελπιζω οταν γυρισω να εχει αποκατασταθει ΠΛΗΡΩΣ η ταξη...!!!
καλο σου καλοκαιρι!
Ναιιι! Και είναι σειρά σου, να ξέρεις!! ;)
Να περάσεις πολύυυ καλά! Ναι ίσως αποκατασταθεί πλήρως, κι αν όχι, δεν πειράζει. Αργά αλλά σταθερά βήματα. Επίσης καλό καλοκαίρι! :)
Α! Ελευθερία, γιατί δεν μπορώ να σχολιάσω τις αναρτήσεις σου; Ή με έχει πειράξει ή ζέστη και δεν το βρίσκω; :P
Ασε^...Εσυ μια χαρα εισαι,δεν σε πιραξε η ζεστη...!Καποια βλακεια εκανα,και ψαχνω πως να το διορθωσω..!θα το φτιαξω ομως,σιγουρα..!
Έπιασα το Never say never στο ραδιόφωνο.
Κατάλαβα ότι όποτε το ακούω, σε θυμάμαι.
Δημοσίευση σχολίου