Λοιπόοον...!

Νιώθω ότι επικρατεί ένα χάος στη ζωή μου.

Αυτή τη στιγμή δεν το νιώθω με την τραγική του έννοια,

απλώς πρέπει να μπει μια τάξη.

Το θέμα με τον ζωγράφο τράβηξε πολύ και με τράβηξε και μένα πίσω.

Μου 'μαθε πολλά, με έκανε να ωριμάσω πολύ στο θέμα του έρωτα,

αλλά με έκανε να χάσω και μήνες απ' τη ζωή μου... 6 για την ακρίβεια.

Εγώ φταίω φυσικά, κανένας άλλος.

Αρχικά, τη σχολή την έχω καταπαραμελήσει, όπως φαίνεται αλλωστε από άλλα posts. :p

Οπότε πρέπει να πάρω τα βιβλία, όοολες τις σημειώσεις,
να πηγαίνω στα μαθήματα που χρειάζονται παρακολούθηση και να ψάξω για όλα τα δικαιώματά μου σε δημόσιες και ιδιωτικές υπηρεσίες.
Κάτι κάνει και το κράτος...για να μας ρίξει στάχτη στα μάτια βέβαια, αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα.

Επίσης:

• να δανειστώ κάποια βιβλία απ' τη βιβλιοθήκη.
• να πάω να φρεσκάρω τα μαλλιά μου.
• να τακτοποιήσω επιτέλους το κάθε τι στο δωμάτιό μου.
• να ασχοληθώ με τα αρχεία του υπολογιστή και να βάλω κάποια απαραίτητα προγράμματα (αντιγραφή CD και DVD, antivirus γιατί η Αναστασία θα μου κάψει το σκληρό*, Office κ.ά.).
• να δρομολογήσω το θέμα με τις εξετάσεις (δε θέλωωω!!!).
• .......... (αν θυμηθώ κάτι άλλο θα κάνω "επεξεργασία ανάρτησης")

Πάντως ήδη μαζεύτηκαν αρκετά!

Άντε Μαρούλα, τέλος οι δικαιολογίες με τους έρωτες και τα τοιάυτα. :p

*Αναστασία, μωρό μου, πλάκα κάνω..! xD Ο υπολογιστής μου ήδη κινδυνεύει τα μάλα. Μην ξεχνάς τη σημερινή μας θεϊκή ατάκα "we are mix, we are coctail..."! <3 Και γενικά όλα τα "παρεξηγήσιμα" που λέμε εμείς οι δύο. ;)

Α! Να πω κάτι και στα υπόλοιπα κορτσούδια της παρέας:

Αριάδνη και Χριστίνα, ξεχάστε τους, όπως κάνω κι εγώ σιγά σιγά. Ξέρω, είναι δύσκολο, αλλά αν πρέπει...

Δανάη, tell me more about theater, babe! <3 Τα σπας (κι όχι μόνο γι' αυτά που μου λες για το θέατρο φυσικά)!

Ελενάλντα, πήγαινε να ζητήσεις σε γάμο το παιδί τώρα! Πλακάρω, αλλά μην το παιδεύεις μωρέεε!

Ζωίτσα, να είσαι αισιόδοξη ρε! Αφού προχωράνε καλά τα πράγματα!

Ρούκο, θα τρως 5 γεύματα τη μέρα να καρδαμώσεις! Νόμος! Υπομονή, σε ένα μήνα και κάτι ψιλά τέλος οι Πανελλήνιες. :)

Τέλος, Χρύσα μου, αγαπητή μου σύζυγε, σε συγχωρώ που με απάτησες, αλλά δε συγχωρώ το να κάθεσαι και να σκας για χαζομάρες!!! :*

Αυτά κορίτσια μου και αν σας "μαλώνω" το κάνω καλοπροαίρετα. <3

Ευχαριστώ για τις ώρες γέλιου και στήριξης που μου χαρίζετε... ελπίζω κι εγώ να σας δίνω τίποτα (δηλαδή όχι τίποτα...κάτι! xD).

(Δε σας κολακεύω, τα εννοώ αυτά που λέω...)