Τι ωραία που περάσαμε κι απόψε βρε παιδιά!
Ήρθαμε από σήμερα στο χωριό μιας και σταμάτησαν τα μαθήματα.
Τι όμορφο που έγινε! Καταπράσινο κα γεμάτο λουλούδια...
Λοιπόν, ούτε ταινία χρειαστήκαμε ούτε υπολογιστές.
Λοιπόν, ούτε ταινία χρειαστήκαμε ούτε υπολογιστές.
Μαζευτήκαμε στου Αλέξη, πήραμε γύρους και καθόμασταν έξω στην αυλή.
Μετά είπαμε να πάμε σπίτι μου...
Πήραμε 3 καρέκλες απ' την αυλή και μπαστακωθήκαμε στην άκρη του δρόμου.
Σαν τις κουτσομπόλες γιαγιάδες μεν, σαν τα παλιά τα χρόνια δε.
Που παίζαμε στους δρόμους μέχρι αργά, χωρίς φόβο ή υποχρεώσεις.
Στο πρώτο σπίτι μια Μαριωρή, στο δεύτερο μια Bianca, εξίσου τρελές και ο δύο!
Κι εκεί γελάσαμε μέχρι δακρύων, κυνηγηθήκαμε (εσείς βασικά),
Κι εκεί γελάσαμε μέχρι δακρύων, κυνηγηθήκαμε (εσείς βασικά),
ο Δημήτρης (αδερφός) με έκανε να φτύσω το NESTEA κάτω... (προκειμένου να μη πνιγώ :P)
..."Πτυσ' το μπρε...! Πτυσ' το μπρε Μαρία..!!!". Πολύ θέλει ο άνθρωπος;
Παίξαμε και παντομίιιιμα! xD
Είπα στο Νότη να...αναπαραστήσει τον τίτλο "Παιδιά Ενός Κατώτερου Θεού".
4 λέξεις...1η λέξη... Δεν μπορούσε να καταλάβει η ομάδα του ποια ήταν.
Μας έδειχνε ο έρμος ο Νότης με το δάχτυλο...
Αλέξης: "η Μαρία δεν είναι.."
Εγώ: "τι λες καλέ; ακόμα είμαι!"
Αλεξούκο, να μείνουμε για πάντα παιδιά σε παρακαλώ.
Να προσπαθήσουμε τουλάχιστον!
Πόσα δεν ξέρεις για μένα, αλλά κι εγώ τώρα σε μαθαίνω. :)
Σταματάω τώρα να γράφω, να πέσω για ύπνο γιατί αύριο θα διαβάσουμε Αρχαία το πρωί...πανάθεμά μας!
Σταματούσε η καρδιά μου κάποιες στιγμές απ' την ευτυχία σήμερα...
Σταματούσε η καρδιά μου κάποιες στιγμές απ' την ευτυχία σήμερα...
*Σωτήρη (ξάδερφος), κουρεμένος και ξυρισμένος είσαι πιο ομορφόπαιδο λέμε!
**Αλέξη, προτείνω να ΜΗ δώσεις ψαράκια στη Βίκυ, δεν τα κόβω για πάνω από μια βδομάδα ζωντανά. :P :P
***Παναγιώτη, πού σκατά ήσουν πάλι ρε;;;!!! Μην αφήνεις αυτήν την παρέα για τους "γαμιάδες", δε σου ταιριάζει μωρέ!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου