Μεσ' απο την ποιηση


Ο προορισμός δεν είναι πάντα το μέρος που κατευθύνεσαι. Μερικές φορές είναι και το μέρος που καταλήγεις. (: -s1ngles

Αν τη μοίρα μου δεν την καθόριζε το σώμα
ελεύθερη θα προσκαλούσα κι άλλους

να εξαφανίσουμε αποστάσεις
να στύψουμε όνειρα δήθεν άπιαστα
να διαψεύσουμε τα αίτια της μιζέριας των ανθρώπων. -M.K.

Στη ζωή ποτέ δεν ξέρεις.
Συμβαίνει
ακόμη και οι δύο
παράλληλες ευθείες κάπου να συναντηθούν.

Το να παρατάς κάτι δε σημαίνει πάντα ότι είσαι αδύναμος.
Κάποιες φορές σημαίνει πως είσαι αρκετά δυνατός για να το αφήσεις..
.

Εσύ επιλέγεις το μέγεθος της προσωπικής "συμφοράς" σου. -Ηρώ

Ουδέν κακόν αμιγές καλού. -Στωικοί φιλόσοφοι

You're probably right. Maybe I should run. But I'd rather be running towards somebody than running away. -Izzie Stevens

Τετάρτη 17 Μαρτίου 2010

Είναι και κάτι που με κάνει να ξεχνιέμαι.

   5 και κάτι... Εδώ και πολλή ώρα θα έπρεπε να κοιμάμαι σαν καλό κορίτσι, γιατί αύριο έχω μάθημα. Ξέρω ότι δε θα πάω. Δε γίνεται να κοιμηθώ στις 6 και να ξυπνήσω στις 10. Όοοοχι, δεν το επιτρέπει η οκνηρία μου. Εδώ και βδομάδες δεν πατάω (το ομολόγησα). Αν ήταν κάθε μέρα θα πήγαινα. Αλλά δεν μπορείς να κοιμάσαι για 5 μέρες αργά και για 2 νωρίς. Θα συνηθίσω όμως και θα πάω, αλήθεια. Κι όταν εγώ λέω "αλήθεια", το εννοώ. Γιατί εκτός από τεμπέλα και αναβλητική, είμαι και φιλόσοφος (πανάθεμά με, που λέει κι ο ζωγράφος).
   Δεν ξέρω, με εμπνέει τόσο αυτός ο τομέας. Χωρίς φιλοσοφία δε θα υπήρχε σκέψη, δε θα υπήρχε ηθική τάξη. Πάνω σ' αυτή βασίζονται οι επιστήμες. Καλά, δε θα πω τώρα τι κάνει στη ζωή μας η φιλοσοφία, το βλέπουμε κάθε μέρα. Εμένα πάντως προσωπικά με κάνει να προβληματίζομαι, να βάζω το μυαλό μου να παίρνει στροφές, κι ας λένε οι εκπρόσωποι των θετικών επιστημών ότι μόνο θεωρίες είμαστε. Σωκράτης, Πλάτωνας, Αριστοτέλης... Αυτοί με γοητεύουν προς στιγμήν. Τι να κάνω; Ελληνίδα είμαι και περήφανη που θεμελίωσαν την παγκόσμια φιλσοφία. Δεν είμαι εθνικίστρια, μην την ακούσω αυτήν την κοτσάνα... την πετάνε μερικοί επειδή είναι περίεργη λέξη και το παίζουν εγγράμματοι και πεπαιδευμένοι, ενώ ούτε καν ξέρουν την ιστορία τους.
   Αλέξη, φιλαράκι, την Τετάρτη σου 'ρχομαι να πούμε αρχαιοελληνικά μας τρώγοντας πίτσα... στο "γωνιακό" (δωμάτιο) στη γιαγιά, όσο αυτή θα μπαίνει κάθε τρεις και λίγο να ξαναρωτήσει εσένα "ποιον πήρε η αδερφή σου" (ποιον παντρεύτηκε!) και γενικά αν πεινάμε, πόσο έκανε η πίτσα και πού θα κοιμηθώ εγώ τελικά (<3). Και θα μαθαίνω για τη φιλοσοφία και για την ιστορία και θα σου τα λέω. Και θα μου λες κι εσύ αυτά που ξέρεις. Και θα βλέπουμε ταινία και μετά θα ξεφυλλίζουμε τα βιβλία μας. Και θα μαθαίνει κι ο αδερφός. Θα λέμε και τα χαζά μας. Δεν είμαστε φυτά καλέ! Βρήκα έναν άνθρωπο να καταλαβαίνει τι λέω και να μη μ' ακούει σα χάνος ή να με θεωρεί τρελή. Θα είναι και η ξαδερφούλα...θα παίζει ξύλο με τον αδερφό και τον Παναγιώτη και μετά μόνες μας θα λιώνουμε στο Facebook και θα αναλύουμε τα των αγοριών περίεργα μέχρι τις 3. Μόνο Οικονομόπουλο μη βάζεις please, αφού ξέρεις, έχω δυσανεξία. Χαχαχα! Όχι εντάξει. Απλά μετά θα σου βάλω U2. Το Πάσχα έρχεται!!! Αυτό είναι ευτυχία...να είσαι με τους ανθρώπους σου...κι ας μην τους έχεις όλους (δεν το συνεχίζω). :)

*Παναγιώτη, αν αρχίσει ο 6ος κύκλος Grey's Anatomy, μη διανοηθείς να ξεχάσεις να μου το πεις! :P


EDIT: Την Παρασκευή τελικά, στις 26...

Δεν υπάρχουν σχόλια: