Το να φλερτάρεις με άλλον ενώ είσαι ερωτευμένος, πονάει σα διάολος.
Σκάει μπροστά σου το πρόσωπό της, αυτό που χάνεις.
Επειδή δεν το διεκδικείς, επειδή δεν πρέπει να το διεκδικήσεις
ή επειδή απλώς δεν νιώθει το ίδιο.
Είναι τόσο συνηθισμένο να μη νιώθει το ίδιο,
αλλά εσύ που το νιώθεις απορείς:
πώς γίνεται αυτό το τεράστιο συναίσθημα να μην το έχει κι εκείνη;
Πώς ζει, τι φοράει, με σκέφτεται ποτέ;
Με σκέφτεται έστω σαν τον καρμίρη που την ερωτεύτηκε;
Σαν τον Ξανθόπουλο..

Γιατί πρέπει ν' αφήσω τη σκέψη του πιο όμορφου;
Νιώθω σα να σε προδίδω.. το συναίσθημά μου κυρίως.
Τόσο όμορφη, η πιο όμορφη...

Τώρα πια ξέρω, θα σ΄ερωτευόμουν σίγουρα αν σ' έβλεπα πρώτη φορά κάπου έξω.