Αγόρι μου, παλληκάρι μου.. μου λείπεις τόσο πολύ και πονάω αφάνταστα.
Έγραφαν χρόνια πολλά στη μαμά σου και μπήκα στον τοίχο της. Είδα πιο κάτω που ανέβασε φωτογραφία σου τον Ιούλιο. Κι από κάτω έχουν γράψει "καλό ταξίδι" και τα σχετικά. Τι λέτε;; Για ποιον το λέτε; Τι γίνεται; Τι ταξίδι; Αν πήγαινες ταξίδι κι έριχνες μαύρη πέτρα πίσω σου, θα το δεχόμουν. Δεν σ' ένοιαζε τι θα σκεφτούν οι άλλοι και πώς θα το πάρουν και μαλακίες.
Μπήκα (πάλι) στο προφίλ σου. Η τελευταία σου ανάρτηση είναι η εκπομπή που κάναμε μαζί. Πιο κάτω ένα meme που σου έβαλα εγώ. Πιο κάτω τραγούδια σου. Πιο κάτω φωτογραφία μας από βραδιά Game of Thrones. Παρακάτω πάλι λαϊκά τραγούδια. Πώς γίνεται να μην είσαι εδώ; Πότε συνηθίζεται αυτό το πράγμα; Είπαμε ότι θα πάμε για κάμπινγκ και δεν πήγαμε. Κι έρχεται ένα φθινόπωρο κι ένας χειμώνας που δεν θα τα περάσουμε μαζί. Με εξυπνάδες, με μουσική, με βίντεο stand up comedy, με συζητήσεις ατέλειωτες...με κοτομπουκιές! Ρε μανία με τις κοτομπουκιές. Τις έτρωγες και γούρλωνες τα μάτια.
Κάνω λες και δεν ξέρω πως δεν θα περάσουμε ξανά μαζί κανένα φθινόπωρο και κανέναν χειμώνα και κανένα καλοκαίρι και καμία άνοιξη. Έφυγες άνοιξη. Και, μια μέρα πριν, έτρωγες φράουλες. Φράουλες μωρή Εσμεράλδα... Ακουγόσουν τόσο χαρούμενος κι ανεβασμένος. Γιατί την άλλη μέρα θα έβγαινες απ' την εντατική. Και βγήκες. Αλλά την έκανες την ίδια μέρα. Ακόμα και στον θάνατο, τρολ ήσουν. Αλλά ακουγόσουν τόσο καλά ρε Αντρέα, ότι το ξεπέρασες. Τι νόημα έχει που τα λέω αυτά όμως; Δεν ξέρω. Είναι μάλλον απ' το παράπονο. Κι ακόμη έχω άρνηση. Κι εγωισμό...που έχασα κάτι με το οποίο ήμουν τόσο στενά συνδεδεμένη. Αλλά ήταν αμοιβαίο, ε γίδιον; Άρα είσαι μαζί μου ακόμη. Επειδή είσαι; Επειδή εγώ σ' έχω μέσα μου; Πιστεύω και τα δύο.
Θα δώσω για μεταπτυχιακό, τρελούλη. Φαντάζομαι το δούλεμά σου αν περάσω. "Μπράβο φιδάκι! 100 χρόνια θα κάνεις να το βγάλεις ε;😈". Όχι εντάξει, το καλό είναι ότι εδώ, μετά την παράταση, σε πετάνε έξω.
Θα σου λέω τα πάντα, ό,τι γίνεται, όπως έκανα και πριν. Σ' αγαπώ πολύ.
Α, και, Ανδρέα; Μην αλευρώσεις τις πατάτες.
Έγραφαν χρόνια πολλά στη μαμά σου και μπήκα στον τοίχο της. Είδα πιο κάτω που ανέβασε φωτογραφία σου τον Ιούλιο. Κι από κάτω έχουν γράψει "καλό ταξίδι" και τα σχετικά. Τι λέτε;; Για ποιον το λέτε; Τι γίνεται; Τι ταξίδι; Αν πήγαινες ταξίδι κι έριχνες μαύρη πέτρα πίσω σου, θα το δεχόμουν. Δεν σ' ένοιαζε τι θα σκεφτούν οι άλλοι και πώς θα το πάρουν και μαλακίες.
Μπήκα (πάλι) στο προφίλ σου. Η τελευταία σου ανάρτηση είναι η εκπομπή που κάναμε μαζί. Πιο κάτω ένα meme που σου έβαλα εγώ. Πιο κάτω τραγούδια σου. Πιο κάτω φωτογραφία μας από βραδιά Game of Thrones. Παρακάτω πάλι λαϊκά τραγούδια. Πώς γίνεται να μην είσαι εδώ; Πότε συνηθίζεται αυτό το πράγμα; Είπαμε ότι θα πάμε για κάμπινγκ και δεν πήγαμε. Κι έρχεται ένα φθινόπωρο κι ένας χειμώνας που δεν θα τα περάσουμε μαζί. Με εξυπνάδες, με μουσική, με βίντεο stand up comedy, με συζητήσεις ατέλειωτες...με κοτομπουκιές! Ρε μανία με τις κοτομπουκιές. Τις έτρωγες και γούρλωνες τα μάτια.
Κάνω λες και δεν ξέρω πως δεν θα περάσουμε ξανά μαζί κανένα φθινόπωρο και κανέναν χειμώνα και κανένα καλοκαίρι και καμία άνοιξη. Έφυγες άνοιξη. Και, μια μέρα πριν, έτρωγες φράουλες. Φράουλες μωρή Εσμεράλδα... Ακουγόσουν τόσο χαρούμενος κι ανεβασμένος. Γιατί την άλλη μέρα θα έβγαινες απ' την εντατική. Και βγήκες. Αλλά την έκανες την ίδια μέρα. Ακόμα και στον θάνατο, τρολ ήσουν. Αλλά ακουγόσουν τόσο καλά ρε Αντρέα, ότι το ξεπέρασες. Τι νόημα έχει που τα λέω αυτά όμως; Δεν ξέρω. Είναι μάλλον απ' το παράπονο. Κι ακόμη έχω άρνηση. Κι εγωισμό...που έχασα κάτι με το οποίο ήμουν τόσο στενά συνδεδεμένη. Αλλά ήταν αμοιβαίο, ε γίδιον; Άρα είσαι μαζί μου ακόμη. Επειδή είσαι; Επειδή εγώ σ' έχω μέσα μου; Πιστεύω και τα δύο.
Θα δώσω για μεταπτυχιακό, τρελούλη. Φαντάζομαι το δούλεμά σου αν περάσω. "Μπράβο φιδάκι! 100 χρόνια θα κάνεις να το βγάλεις ε;😈". Όχι εντάξει, το καλό είναι ότι εδώ, μετά την παράταση, σε πετάνε έξω.
Θα σου λέω τα πάντα, ό,τι γίνεται, όπως έκανα και πριν. Σ' αγαπώ πολύ.
Α, και, Ανδρέα; Μην αλευρώσεις τις πατάτες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου