Περιμένω και πιέζομαι.
Και όταν ενώνεται η στιγμή του ονείρου με αυτήν της πραγματικότητας, μήπως εκεί βρίσκεται το απόλυτο κενό;
Τα δάκρυα μετά, της ματαίωσης.
Όμως δεν μετανιώνω που μίλησα.
Θέλω να (σε) ζωγραφίσω.
Θέλω...να με αφήσω. Ελεύθερη.
Και όταν ενώνεται η στιγμή του ονείρου με αυτήν της πραγματικότητας, μήπως εκεί βρίσκεται το απόλυτο κενό;
Τα δάκρυα μετά, της ματαίωσης.
Όμως δεν μετανιώνω που μίλησα.
Θέλω να (σε) ζωγραφίσω.
Θέλω...να με αφήσω. Ελεύθερη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου