Τι γίνεται ρε παιδιά;
Αρχικά ναι, μισό, τι γίνεται παιδιά; Υπάρχει άραγε κανείς που να γράφει ακόμα σε blog τα 'σώψυχά του;
Βέβαια εγώ αλλιώς το ρωτάω το τι γίνεται ρε παιδιά.
Τι συναίσθημα είναι αυτό μετά από τόσα χρόνια;
Πόσο μου είχε λείψει αλλά και πόσο το φοβόμουν;
Είναι πάλι αυτό που με πηγαίνει προς τα πάνω (κι όχι απλώς μια επιθυμία), που όλα τα χρώματα είναι πιο έντονα, όλα ακούγονται πιο δυνατά, όπως όταν έχεις πυρετό.
Είσαι τόσο αέρινη, τόσο ο εαυτός σου.
Η αύρα σου, ο τύπος σου, ο τρόπος που γελάς και που χαμογελάς..
Πώς θα γίνει να έρχομαι τώρα εγώ; Ως τι;
Θα περιμένω να περάσει..
Θα περιμένω να περάσει..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου