Γαμώτο.

Σε θέλω.
Και μου λείπεις.
Σε θέλω.
Και μου λείπεις.
Σε θέλω.
Και μου λείπεις.
Σε θέλω.
Και μου λείπεις.
Σε θέλω.
Και μου λείπεις...

Απλό, περιεκτικό και το μόνο που υπάρχει στο μυαλό μου. Είναι φανερό πως δεν υπάρχει έμπνευση, αλλά δεν έχει καμία σημασία. Αμφιβάλλω αν θα έρθεις, αλλά δεν έχω την ενέργεια και το θάρρος να σκεφτώ αυτήν την περίπτωση. Το μόνο που μπορεί να με κάνει να προχωράω είναι ένα σχέδιο για να σε προσεγγίσω ή -έστω- μια αφορμή για να σε πλησιάσω χωρίς να φανώ. Και βαρέθηκα κάθε φορά να σου λέω βλακείες επειδή φοβάμαι μη σου πω βλακείες. Ποιος λειτουργεί με το φόβο και τη συστολή... Οι διάφορες, πάλι, εκφράσεις θαυμασμού (συν τα υπεροπτικά και περιέργειας βλέμματα βέβαια) δεν έχουν κι αυτές κανένα νόημα. Κατάλαβες; Καταργείς τα πάντα χωρίς να είσαι "εδώ". Ευτυχώς κι αυτά που υπό άλλες συνθήκες θα με έριχναν...

Δε με ενδιαφέρει αν δείχνω υπερβολική.(Α) Νιώθω ότι πάντα πρέπει να το λέω.

God, I miss you, I miss you
and when I miss you...